Samat Köyü GEREDE ||Dünyaya açılan ilk ve tek pencereniz

BİZ İNSANLAR

İnsanlık kutsalmış

Yaşarız bin şükür doğduk doğalı,

Yaşamak dopdolu dünya kuralı.

Kimimiz cahil kimimiz bilgili,

Sevilip sevmeye ilgi duyalı,

Aklımız fikrimiz Hak’tan vergili,

Hepsini yazarız aşkla ilgili,

Ağlarken beşikte olduk sevgili..

Düşünsek insanı,

Güvenle inançla deriz doğruyuz,

Geldik gördük ,bilgimizle doluyuz.

Hem yaparız hem yıkarız insanca,

Temelimiz sağlam insan oğluyuz.

Engince yükselir çıkarız insanca

Bulanık çağlayıp akarız insanca,

Sonradan keyfine bakarız insanca.

Gerçeği bir görsek,

Dünya boş der, omuz çeker beğenmez,

Aslında kayıtsız gülüp eğlenmez

Gıcık olur birbirini azarlar,

Kendini şah görür huyu söylenmez,

Beş para etmezmiş gözde nazarlar,

Sever görünürde acı yazarlar,

Ölmeden bazen de mezar kazarlar,

Hallere bakmadan,

Dostluklar kurarız sevgiye bağlı,

Bazen de insandan sinesi dağlı.

Zaman geçer sular bile durulur,

Unutur olanı kadere bağlı,

Ümittir içinde HAK’ka doğrulur,

Gücü İslam hamuruyla yoğrulur

Cehalet yüzünden erken yorulur.

Tutumlar karışık,

Mevla’yı bildikçe dine yöneldik,

İnançla imanla her an güreldik.

Aldandık şeytana her şey karardı,

Haramlı varlıkla biraz dineldik,

Üttüğümüz haram oysa zarardı,

Şahsiyet değişir neye yarardı.

Aklıyla yetinse helal arardı

Olacak bu kadar

İnsanı kocatır ömür düveni,

Bir hırs uğruna yitirir güveni.

Bazısı yaltaklık için göz kırpar,

En iyi dosttur met edip söveni

Kanaat yetmez sağdan soldan kapar,

Dünyalık uğruna özünden kopar

İnsanlığı yıkıp rezalet yapar.

Maalesef böyle,

El aman içinde yanar tutuşur,

Eyvahlar dilinde bedbaht oluşur.

Yaptığımız insanlık için deriz,

Kahın da sınırsız acı konuşur,

Fazlası bir gerçek hakkını yeriz,

Şimdide erkekçe övünen eriz

Suyumuz aynı biz bizi biliriz.

Yanlışça okudu kendi halında.

Nafile yanmıştır dünya yalında

Dost bildi, karamsar kalıp saymadı

Hayatta dargındı götürdü dalında,

Her şey bir misal bir türlü aymadı,

Son nefeste bu fikirden caymadı

İnsana uydu dünyaya uymadı .

İnansak olana,

Yüze gülsek de içimiz de kin var,

Hileler bahane kanmayan bin var.

Gönüller doldurup öyle severiz,

İnsanı HAK’ka bağlayan din var,

İmanın demin de yüze güleriz,

Acımak uğruna bakar överiz.

Aklımız eserse bazen döveriz.

Her şeyi yaparken,

Dedi kodu işleriz nakış,nakış,

Marifet sayılır cahilce akış.

Biçimsiz desek de ayar ölçmeyiz,

Her fikir apayrı, başkadır bakış,

Kim sevilir kim sevilmez seçmeyiz

İçimiz buruk ölsek vaz geçmeyiz

Sıkıntı sardıkça ayar ölçmeyiz

Netice karamsar,

DAMAD’ ı yordular haline yanar,

Ne hikmet herkesi ahbap dost sanar.

Düşünür yarını sonuç yorumsuz,

Beyhude fanidir gerçeği arar,

İnsanlık hali bu belki sorumsuz,

Her şeyimiz güzel hepsi doyumsuz,

Ne et eyle sonuç acı olumsuz.

04-04-2011

DİĞER YAZILARI

Kısacıklar

Fıkralarla Gülelim

Bir Oku İki Düşün

Bi Dakka Ağbi

Kabristan (Mezarlık)

Mızıkçı-2

Mızıkcı-1

Bir Kaşık Sevinç

Yalansız Olmuyor-5

Yalansız Olmuyor-4

Yalansız Olmuyor-3

Yalansız Olmuyor-2

Yalansız Olmuyor-1

Her İş Diploması

Hacı Olmak

Neden Ağladım

YAZMAK

MUHABBET

NE UMDUK NE BULDUK / UNUTTUK

BÖYLE DOSTLUK

EL DİYARI

NAMAZ (Şiir)

Muhammed (S.A.V.)

İşçilik

Öğretmenim

Utanalım

Kaçakçılık

Bir Sarım Tütün

Haydin Maça

Eşek İnadı

Hırsızlık - Bir Tek Domates

A.Tınmaz'ın Hayatı