|
EMEKLİ ÖĞRETMEN
Ahmet İPEK
1932 Gerede Samat Köyü doğumluyum. Mollafazlıoğullarından Tekkeligilin Ali
ve Mavi’nin oğluyum. İlkokulu köyüm Samat’ta okudum.İlkokuldan sonra
1944-1945 öğretim yılında sınavlara girerek Adapazarı Arifiye Köy
Enstitüsünü 8 arkadaşla kazandık.Fakat bir çoğu kayıtlardan sonra okula
devam etmedi.Sadece ben ve Celal Alkan okula devam ettik. Çileli bir
öğrencilik hayatım oldu. O zamanları ailem fakirdi. Babam ve anam rahmetli
tarım ve hayvancılık işleri ile meşgullerdi. İlkokul ve Enstitü
dönemlerinde okurken geri kalan zamanlarımda babama tarım ve hayvancılık
işlerinde yardım ederdim. Meralarda çok koyun ve inekleri otlatmaya gittim
Adapazarı’nda okurken köye yılda bir iki kere çok
zorluklar içinde ancak gelebilirdik. Adapazarı’ndan Düzce’ye, Düzce’den
Bolu’ya , Bolu’dan Yeniçağa’ ya , Yeniçağa’ dan Gerede’ye oradan da Samat’
a gelmemiz kimi zaman kamyonlarla, kimi zaman at ve öküz arabaları ile
bazen de yaya olarak bu yolları kat ederek köye ulaşırdık.O dönemlerde
şartlar çok zordu doğru-dürüst vasıta ve yol yoktu. Hiç unutmam Yine
Adapazarı Arifiye’ de okurken Düzce’ye kadar bir kamyonla geldik. Oradan
da akşam üzeri başka bir kamyona bindik. Fakat kamyonu Bolu Dağı
mevkiinde durdurdular. Bindiğimiz kamyonda da kaçak orman emvali varmış
bizi de onlarla ilgisi olabilir düşüncesi ile sabaha kadar beklettiler.
Sabahta işin iç yüzü ortaya çıkınca bıraktılar.Yine biz her zaman olduğu
gibi at arabası ile Bolu’ya, oradan da Gerede ve köye geldik
Böyle zor şartlar altında 1950
yılında Adapazarı Arifiye Köy Enstitüsünden mezun oldum.1950 -1951 öğretim
yılında Çoğullu köyünde öğretmenlik görevime başladım. O zamanlar
aylıklarımız üç aydan üç aya bir verilir 270 lira alırdım, çok iyi bir
maaş idi. Çoğullu köyünde 7 yıl görev yaptım.1958 yılında askere gittim.
Askerliğime Ankara yedek subay okulunda başlayarak orada 6 ay kaldım.
Ankara’dan İskenderun’a yedek subay (asteğmen) olarak gittim ve bu kutsal
görevi orada tamamladım.
Asker dönüşü yine öğretmenlik
görevime dönerek sırası ile 6 ay Örenbaşı köyünde, 14 yıl Salur köyünde, 3
yıl Gerede Seviller İlkokulunda öğretmenlik görevimi ifa etmeye çalıştım.
Gerede’den de uzun yıllar ayrı kaldığım köyüme gelerek Samat İlkokulunda 5
yıl görev yaptıktan sonra 1983 yılında buradan emekli oldum.
Evlilik hayatımda 1953 yılında
Çoğullu köyünde görevli iken görücü usulü ile Kazancıoğullarından İsmail
Koçak’ın kızı Ayşe Koçak ile gerçekleşti. O zamanlar düğünler çok
eğlenceli idi. Bizim düğünde biraz öyle oldu. Davullar vurdu, zurnalar
çaldı, göcekler oynadı, meydanlarda güreşler yapılmıştı. Benimde Ayşe
hanımla acı tatlı günlerimiz oldu. Bazen neşelendik, bazen de hüzünlendik
. 4 kız 1 erkek evlat ile bu mutlu yuvamıza daha da mutluluklar kattık.
Allah hepsine uzun ömürler versin .Oğlumuzu okuttuk ama kızları yüksek
okullarda okutamadık, fakat onlarında üçünü öğretmene,birini de din
görevlisi ile evlendirdik. Oğlum Ali İPEK şimdi Ankara’da Halk Bankası
Teftiş kurulu başkanı olarak görev yapmaktadır.
Emeklilikten sonra bir müddet
köyde kaldım. Öğretmenliğimin son dönemlerinde hizmet etmeye çalıştığım
köyüme emekli olduktan sonra köy yönetiminde görev alarak hizmete devam
etmeye çalıştım. Daha sonraki yıllarda zaman zaman Ankara’da oğlumun
yanında kaldım. 1999 yılında kısmi felç geçirdim zorunlu olarak Ankara’ya
gittim. Çeşitli tedevilerim yapıldıktan sonra artık Ankara’da kalmaya
başladım. Ama hale köy özlemi benim içimi yakıyordu. Rahatsız olduğum
halde köye gelmek istiyordum. Artık çocuklarla konuştum ve yaz aylarında
birkaç ay köye gideyim dedim geldim. Uzun yıllar ayrı kaldığım köy
sevgisini, özlemimi, hasretimi işte böyle 54 yıldır bu hayat mücadelesini
beraber sürdürdüğümüz Ayşe hanımla dindirmeye çalışıyoruz. Ziyaretinizden
dolayı size de teşekkür eder çalışmalarınızda başarılar dilerim “ dedi…
Bizde geredesamat.com olarak değerli
hocamızın ellerinden öper daha nice mutlu yıllar dileriz.
geredesamat@hotmail.com
| 
