Yıllarca boş zamanlarımı hep yazmak okumakla geçirmeyi uygun gördüm,bu yüzden her türlü yazımlarla gönül eğlemeye çalıştım.Belki boş bir avuntu idi bu durumum.Ama gönlüme hiçte hükmüm olmuyor onu durduramıyordum.

                              İnternet alemin de bir çok web sayfalarıyla girişim de bulundum.bazılarına şiir bazılarına yazılarımı yolladım.Ama okuduğum bir çok şairin  yazımları hep insan oğlu içindi.Bir nevi insanı hep kötülüyorlardı.Belki benim de böyle yazımım vardır.Ama çoklarının bu acımasız  davranışlarını göz önüne alarak geçmişte bir şiirim vardı.Onu o şairlerin yazdıklarına baktık ça bunları yazmaya çalıştım.Zira  yazıcılar hep karamsardı ama,kendilerini hep ari sanarak  insana taş vuruyorlardı.Zira bu taşlananlar  içimiz de ailemiz de  yanımız da değiller miydi? Ben de dedim ki!

 

BİZ   DEĞİLMİYİZ ?                      

Şiirler yazıldı  insan hakkında,

                İçli dışlı olan biz değil miyiz ?                  

   Beraber yaşarız kulluk parkında,

      Birlik dirlik kuran biz değil miyiz  ?

 

  Evveli dost deyip yüzüne güldük,

Aklını beğendik sözüne güldük,

           Sonrası, eğlendik  güzüne güldük..        

     Sever iken buran   biz değil miyiz ?

 

Artısı  eksisi  elbet olacak,

          Dünya varlığına   İlgi duyacak

                                 Yaşamak uğruna karnı doyacak,                   

                Zora çare bulan biz değil miyiz ?.

 

Yüzüne baktıkça güven eyledik,

                              İnsanca güvenip sağlam belledik.                    

Menfaat uğruna  yersiz elledik,

           Sevip sayan,yoran  biz değil miyiz ?..

 

      Yaşarken  sevmedik  üstelik yerdik,

                       Hor gördük horladık   ayarsız  derdik.            

Musalla taşında helallik verdik

         Sabır  edip yanan biz değil miyiz ?.

 

Yepyeni dostlarla biliştik her gün,

                   Zamanın  haliyle   değiştik her gün...                

Sevgiye saygıya   eriştik  her gün,

 Yüze gülüp uyan    biz değil miyiz ?..

 

      Yetimi düşkünü   biraz   zor gördük,

                      Fakiri yoksulu   hepten kör gördük...              

Irkçılık  haliyle onu  hor gördük,

     Onu zora salan    biz değil miyiz ?..

 

  Menfaat umdukça  ona çağladık,

                         Hakkını çalarak   geçim sağladık.                     

Kanımız canımız   bilip ağladık,

        Göz yaşıyl a Yuyan   biz değil miyiz ?..

 

Rüşveti verince işimiz oldu.

                               Alanda veren de ,  zamana  uydu.                     

     Verilen payı sağır sultan duydu,

            Sağa sola yayan  biz değil miyiz ?..

 

Amacı kazanmak hırsa el bağlar.

                        Yaşamda başarı için   gel bağlar.                       

       Gönlünce dostuz güvenip bel bağlar,

Gönül evi kuran biz değil miyiz ?..

 

   Fırsatı bulsak  hapazla yutarız,

                                Hak’kane  deyince  üstün örteriz                        

Palavra atarken alkış tutarız,

              Kucak açıp  saran biz  değil miyiz ?.

 

Kazanma yadıyla gurbet dolaştı,

                                Adı Alaman’cı  vara ulaştı.                                 

     Hasret   vardı , güven duydu yanaştı,

       Başımızdan savan biz  değil miyiz ?.

 

Eşimiz dostumuz arsız değil mi ?.

             Erkeği kadını hırsız değil mi ?.                  

       Haline  bak, dünya   kârsız değil mi ?,

   Gene  umut dolan biz değil miyiz ?.

 

Dost eyledik hısım olduk alıştık,

            Derman oldu deva ile ışıdık.                   

Son yolda hepimiz  sırtta  taşıdık,

      Kara yere koyan   biz değil miyiz ?..

 

Mevla’ya sığınan hedef bulmaz mı?,

        Vicdanı sızlarken acı duymaz mı?.           

      Bu gün dünya yarın mahşer olmaz mı ?,

  Haram helal doyan biz değil miyiz ?....

 

İnsanı yereriz hakkımız değil,

                    Ayırım kayırım farkımız değil.                     

   Zalimce öğütmek çarkımız değil,

      Dedi kodu dolan biz değil miyiz ?...

 

  Yazar dedik sapık yaptı babamı,

                       Şair olduk destan ettik adamı.                        

   Unu bunu yazıp yermek modamı,

       Yerden yere vuran biz değil miyiz ?..

 

     DAMAD’ım  buruksu yermeyin beni,

                   Haddimi aştımsa sevmeyin beni.                    

Gönülden severim  övmeyin beni,

        Ona kurban olan biz değil miyiz ?......

 

Not:Biraz kattım karıştırdığım için cümle alemden ÖZÜR DİLERİM.

       Rahmetli Abdul vahap Kocaman derki !,,

Kabahat ararsan kendinde ara,

Elin sarhoşuna kafanı yorma…

 

                           Biz kendimiz den emin miyiz ?.  Kişi olarak hangi saftayız.Şiir  yazıp insanı yererken haddimizi  aşmıyor muyuz ?,Vurduğumuz her damga suç olmuyor mu ?. Fikrimize uymayanı  hor görüp,işimize geleni neden seviyoruz ?...Ya insan konu arıyor var sayılmak için,ya insan insanı çekemiyor,yada insanın canı sıkılıyor…25.10.2008

GERİ