Para Karşılığı Kur’an Okumak Ve Okutmak

       “Ücretle Kur’ân okumanın, ne okuyana, ne de ölüye sevabı dokunur.” Tâcüş-Şerîa.
       “Dünyalık için Kur’ân okuyan, okumaktan alıkonulur. Bu durumda alan da veren de günahkârdır.” Ayni.

       “Kur’ân için herhangi bir şey almak caiz değildir. Zira bu ücret gibidir. Ücrete benzeyen caiz olmazsa, ya ücret olarak alınan nasıl caiz olacaktır?” El-İhtiyar ile Mecmau’l-Fetâvâ.

       (Ben ölünce, bana para karşılığı Kur’an okutun) Bunun için vasiyette bulunmak batıldır. Alınan, alana haramdır.” İmâm Birgivî.

       “Hanefî mezhebi, ibadetler üzerine, ücreti men etmiştir.” Abdurrahman el-Cezîri.

       “Mushafın yazılmasına, okunmasına ve arzına ücret şartı caiz olmaz.” İbrahim en-Neha’i.

       “Her hangi birisi, sırf ücret karşılığı Kur’an okusa, aldığı ücret helal olmaz. Ücreti geri almak lazım..   883. Mes’ele, Ebu Suud Efendi Fetvaları.                                                                                                                                                                                                 

       “Tac'üş-Şeria, Hidaye şerhinde şöyle der: “Ücretle okunan Kur'an’ın ne ölüye, ne de okuyana bir sevabı vardır.” Aynî de Hidaye şerhinde, “Dünyalık için (Kur'an) okuyan kimse bu işten men edilir. Kur’an okuma karşılığında ücret alan da, veren de günahkârdırlar” İbni Abidin, Cilt 14; S: 145.

       “Birisi bir dostunun veya yakınının kabrini ziyaret etse ve orada Kur’an okusa güzel olur. Ama ölen adamın birisine Kur’an okumasını vasiyet etmesinin ve okuyucunun bu vasiyeti yerine getirmesinin hiçbir anlamı yoktur.” İbni Abidin Cilt 14. S: 146.

       “Kur’an okuması ve ondan hâsıl olan sevabı ölüye bağışlaması için birisini icarlamak (kiralamak) sahih değildir.” İbni Abidin Cilt 14. S: 146-147.

       “Bir kimsenin, öldüğü gün veya daha sonraki günlerde yemek ve ziyafet verilmesini, ruhu için Kur’an okuyan tesbih ve tehlil okuyanlar için para verilmesini vasiyet etmesidir. Bu saydıklarımızın hepsi batıl münker bidatlerdir. Kur’an okumak ve tehlilden dolayı alınan paralar haramdır.” İbni Abidin Cilt 14. S: 147.

       “Hayatta bulunan veya vefat etmiş bir mümin için para karşılığı Kur’an okutmak caiz değildir. Ücretle okunacak Kur’an’a sevap hâsıl olmaz ki başkasına bağışlayabilsin. Peygamber Efendimiz (sav) bir hadis-i şeriflerinde, “Kur’an’ı okuyunuz, fakat onun karşılığında (bir ücret alıp) yemeyiniz” buyurmuştur.” 3000 Seçme Fetva, Mehmet Emre

       “Abdullah, İbni Mesud: Fitne ve düzen bozukluğunun sizi saracağı gün haliniz nice olur? Küçükler büyür, büyükler kocar (her şey) adet ve gelenek olup (bir kimse) onu gidermeye kalkışırsa “bu suçtur” denilir.

       İbni Mesud’a: “Bu fitne ne zaman baş gösterir?” diye sordular.

       İbni Mesud: İçinizde güvenilir kimseler azalır, amirleriniz servet biriktirir, din âlimleriniz tükenir, Kur’an okuyucularınız çoğalır, din bilimi din için değil, dünya için öğrenilir ve ahiret ameli ile dünya aranırsa… dedi.” Hayatüs Sahabe Cilt 3, S: 750.      

       Adamın biri omuzun da bir yay asılı olduğu halde Resulullahın yanına geldi. Resulullah: “Senin bu yayın ne kadar güzeldir. Satın mı aldın?” diye sordu. Adam: “Hayır Yâ Resulallah. Birinin oğluna Kur’an-ı Kerim öğrettim. O da bana bu yayı hediye etti” dedi. Resulullah: “Cenab-ı Allah’ın, ateşten bir yayı senin boynuna asmasını ister misin?” dedi. Adam: “Hayır” dedi. Resulullah da: “Öyleyse adamım yayını geri ver.” buyurdu. Hayatüs Sahabe Cilt 3, S: 703.                

       Übey bin Kâ’b bir adama Kur’an-ı Kerim öğretti. Adam buna karşılık, Übey’e bir elbise hediye etti ve Übey bunu peygamber efendimize söyledi. Peygamber Efendimiz: kabul edersen sana ateşten bir elbise giydirilmiş olur” buyurdu. Hayatüs Sahabe Cilt 3, S: 702.       

       Ashaptan iki kişi bir mescide geldiler. İmam namazdan selam verince cemaatten biri bir miktar Kur’an okudu; sonra da yardım istedi. Sahabelerden biri: Peygamber Efendimizi şöyle derken işitmiştim: Pek yakın bir gelecekte bir gurup insan türeyecek, bunlar Kur’an-ı alet edip dilenecekler. Bu işi kimin yaptığını görürseniz, sakın ona bir şey vereyim demeyiniz. Yüce Kitabımız Hz. Kuran 55.   

       “Kur’an karşılığında ücret alıp yemeyiniz. (Hadis)” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 60-61.

       “Şerhül Hidaye Müellifi Ücretle okunan Kur’an’dan ne ölüye, ne de okuyana sevap hâsıl olmayacağını kaydeder. Ücret alanda verende günahkârdır.” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 62.

       “İmam Birgivi: Kişinin, öldüğü gün veya daha sonra ziyafet verilmesi için önceden vasiyet etmesi, ruhu için Kur’an, tesbih-tehlil okuyacaklara para verilmesini istemesi çirkin bidatlerdendir. Bu konuda yapılmış olan vasiyet ve vakıf batıldır. Alınan paralar haramdır.” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 63-64. 

       “Bir kısım taat (ibadet) için (zarurete binaen) ücret alınabileceği şeklinde (âlimler) fetva verdiler. Bilen ve okuyan kalmayacak endişesiyle- ücretle Kur’an öğretimine de cevaz verdiler. Diğer ilimlerin öğretimi, müezzinlik, imamlık ve vaaz gibi görevler için de hizmetlerin aksaması korkusuyla bu cevazı uyguladılar. Kabirlerde, çeşitli davetlerde para ile okuyucu tutmak sahih olmaz, batıldır. Yapılan taat için para almak çirkin bir bidattir.” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 65.

       “Fahruddin Kadıhan (öl. 1196) eskiden hafızlar için beytül maldan ücret ödendiğini, halkın Kur’an’a karşı ilgisinin çok olduğunu, ücretle kıraat ve öğretim yolu açılmazsa Kur’an’ın zayi olacağından endişe etmek gerektiğini… ileri sürmüştür.” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 66.

       “Ücret karşılığı hatim indirtmek yerine, her Müslüman’ın abdest alıp üç ihlas bir fatihayı (veya birkaç satır Kur’an ayetini) kendi okuması çok daha iyidir.” Yüce Kitabımız Hz. Kuran 67.

        “Ubâde bin Sâmit, Kur’an öğrettiği için kendisine bir yay hediye edildiğini Peygamber Efendimize söylemesi üzerine Peygamber Efendimiz: ‘Onu omzuna asarsan veya kuşanırsan, iki omzun arasında bir ateş közüdür’ buyurdu” Hayatüs Sahabe Cilt 3. S: 701-702.

        “Übey Bin Kaab, Kur’an öğrettiği için kendisine bir elbise verildiğini Peygamber Efendimize söylemesi üzerine Peygamberimiz: ‘Kabul edersen sana ateşten bir elbise giydirilmiş olur’ buyurdu” Hayatüs Sahabe Cilt 3. S: 702.

        Übey Bin Kaab, Kur’an okuttuğu için kendisine bir yay verdiler. Peygamberimiz: ‘Bunu sana kim verdi’ diye sordu. Übey, okuttuğu Kur’an karşılığı verildiğini söyleyince, Peygamberimiz: ‘Sen onu omzuna asıyorsun ama cehennemden bir parçadır’ buyurdu. Übey: ‘Ya Resulallah, biz onların yemeğini de yiyoruz.’ Peygamberimiz: ‘Başkası için yapılan yemekten sen de hazır bulunursan, onu yemende bir mahzur yoktur.’ Buyurdu.” Hayatüs Sahabe Cilt 3. S: 702-703.

       “Bir adam, Kur'an okuyan bir kimseye, kabrinin başında Kur’an-ı Kerim’den bir şey okumayı vasiyet etse, bu vasiyet batıldır. Böyle bir vasiyet bid'attir. Seleften ve haleften hiçbir kimseden böyle bir kiralamanın caiz olduğuna dair bir rivayet naklolunmamıştır.” Mehmed Emre 3000 Fetva.

       “Ücretle Kur’an okuyan kimse, ancak para için okumaktadır, yoksa Allah (cc) rızası için okumuş değildir. Şayet o kimse, kendisini kiralamış olan kimsenin para vermeyeceğini bilmiş olsa, onun için bir harf bile okumaz.” Mehmed Emre 3000 Fetva; (Fetava-i Hamidiyye, c. 2, s. 118)

       “Kuranı Kerimi ücret karşılığı okutturmak suretiyle sevap kazanılmaz. Ne ölü için ne de okuyan için.” “Dünya menfaati için okuyan kimse men olunur.” Berika Cilt 3. S: 49.

       “Kur'an-ı Kerim'i menfaat karşılığı okumak caiz değildir. Ücret alan da mesul veren de mesuldür.” Halil Günenç Fetvalar.

       “Bir müderris, haftada bazı günler ders okutmasa bakılır: Eğer ücret, her gün ders okutmak üzere tahsis edilmiş ise ders okutmadığı günlere isabet eden ücrete müstahik olmaz. O günlerin ücreti medresenin tami­ratı gibi mesalihine (işlerine) sarf edilir. Fakat her gün için tasrih (açıklanıp) ve tahsis edilmemiş ise haftada Cuma ve Salı (Resmi tatil) günleri tedriste bulunmasa da o günlere isabet eden ücreti de alabilir. Çünkü bu takdirde bugünler örfen tedristen müstesnadır. Bu halde ramazanı şerif ile bayram günleri de tedristen müstesna bulunur.”

       “Bir mescidi şerifin imamı, her beş vakit de ifa edeceği imamete mukabil şu kadar meblâğ meşrut (şartlı) olduğu halde bazı vakitlerde imamette bu­lunmasa o vakitlere isabet eden miktara müstahik (layık) olamaz, bunu almış vak­fa red etmesi lâzım gelir. Şu kadar var ki böyle bir imamın senede bir haf­ta kadar istirahatden veya köylerde akrabasını ziyaretten veya musibet gibi bir sebepten dolayı imametini ifa edememesi şer'an ve âdeten me'fuddur.” Reddi Muhtar; Istılahatı Fıkhiyye Kamusu Cilt 5. S: 61-62.

                                                                                                                                  1 Şubat 2010